Malusog ang Sikat ng Araw sa Ika-walo ng Umaga

Binabalak kong maging payak
Iiwasan ang paglalakad nang may kung anu-anong tinitingnan
Marami ang pulubing nagsasayaw sa lansangan
Paroo’t parito ang namimili sa tindahan
Walang tahimik na pahingahan
Hindi malapitan ang simbahan
Napakatagal ng katarungan.

Susubukan kong maging payak
Malusog ang sikat ng araw sa ika-walo ng umaga
Ito lamang ang gagawin – maglalakad, maglalakad
Paakyat sa bangketang papunta sa noon ay burol ngayo’y paaralan
Walang reklamong nilalanghap
Ang buga ng usok mula sa mga sasakyan
Kasabay ng mga walang-muwang
Walang hinahabol, walang binabantayan
Payak ang paghingal.

Tutuparin ko ang pagiging payak
Isang tunguhin lang sa bawat pag-alis ng bahay
At pagdating doon ay babalik lamang
Hindi na lilingon hindi na sisinsay hindi mag-aalam
Ng mga pighati
Maliban na lamang kung sa ‘king paglabas
Di man lang masilaw
Pagkat walang araw.

Jophen Baui/ Enero 8, 2010

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s